Εκπαιδευτική πολιτική, Ρόλος, Τάσεις, Εξελίξεις
Ποιότητα της Εκπαίδευσης: Το Αποτέλεσμα ή η Αφετηρία της Αξιολόγησης: Η εισήγηση διερευνά τη σχέση μεταξύ της ποιότητας της εκπαίδευσης και της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, εστιάζοντας στην επίδρασή της στην επαγγελματική τους ανάπτυξη και στον παιδαγωγικό τους αναστοχασμό. Επισημαίνεται η ανάγκη για ουσιαστική αξιολόγηση και η αναγκαιότητα δημιουργίας κουλτούρας ποιότητας ως προϋπόθεση για ποιοτική εκπαίδευση.Η αναζήτηση της Ποιότητας της Εκπαίδευσης (ΠτΕ) απασχολεί την εκπαιδευτική κοινότητα εδώ και δεκαετίες. Παρά τις πολυάριθμες αναφορές, ο σαφής ορισμός της παραμένει αδιευκρίνιστος, καθώς συχνά επισκιάζεται από ερωτήματα που αφορούν την εφαρμογή ή την αναγκαιότητά της. Όπως φαίνεται βιβλιογραφικά η ΠτΕ είναι μια πολυδιάστατη και σχετική έννοια, που επηρεάζεταιαπό κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά συγκείμενα. Φαίνεται πως η κουλτούρα ποιότητας αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της ΠτΕ και προϋποθέτει τη θετική στάση προς την αλλαγή, την εμπιστοσύνη, τη συμμετοχή, αλλά και τη δέσμευση όλων των μελών ενός οργανισμού στη βελτίωση. Επίσης, επηρεάζεται τόσο από την ατομική κουλτούρα όσο και από τη θεσμική.. Η δημιουργία της διευκολύνει την εφαρμογή διαδικασιών αξιολόγησης και ανατροφοδότησης, αναπτύσσοντας ένα περιβάλλον συνεχούς μάθησης και καινοτομίας.Η ΠτΕ έχει δύο δομικά χαρακτηριστικά χωρίς τα οποία δεν μπορεί να γίνει λόγος για ποιότητα: την αξιολόγηση και την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών. Η αξιολόγηση, αν οργανωθεί σωστά και με τη συναίνεση όλων, λειτουργεί ως μηχανισμός ανατροφοδότησης και βελτίωσης. Παράλληλα, η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη ενισχύει την ευελιξία και την αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών, καθώς συμβάλλειστην ποιοτική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου αξιοποιώντας τα ευρήματα της αξιολόγησης. Απαντώντας στον αρχικό μας προβληματισμό, δεν νοείται αναζήτηση της ΠτΕ χωρίς την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, καθώς η σχέση ΠτΕ και αξιολόγησης είναι δομική. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών οφείλει να υπερβαίνει τα όρια μιας απλής γραφειοκρατικής διαδικασίας και να λειτουργεί ουσιαστικά ως εργαλείο επαγγελματικής ανάπτυξης. Θα έπρεπε να είναι λοιπόν, μια διαδικασία αναστοχασμού, ενδυνάμωσης και βελτίωσης. Μια διαδικασία που, αν σχεδιαστεί σωστά, μπορεί να μετατραπεί σε μοχλό παιδαγωγικής ανανέωσης και ενίσχυσης της ποιότητας.Η αξιολόγηση φαίνεται τελικά να λειτουργεί τόσο ως αποτέλεσμα όσο και ως αφετηρία της εκπαιδευτικής ποιότητας, αναδεικνύοντας μια κυκλική και δυναμική σχέση μεταξύ των δύοΑρκεί η αξιολόγηση να μην γίνεται “για” τον εκπαιδευτικό, αλλά “μαζί” με τον εκπαιδευτικό και για όλους μας.
